Co to jest drama ?

Dramą nazywa się techniki teatralne wykorzystywane dla wszelkich celów edukacyjnych. Metoda ta, konsekwentnie i kompetentnie stosowana, przyśpiesza kształcenie i wychowanie do współczesnego świata. Ułatwia samopoznanie i samorealizację, uruchamia twórcze dyspozycje uczestników zajęć.

Drama realizuje się poprzez umiejętności człowieka do bycia kimś lub czymś więcej niż sobą. Przez improwizację w dramie uruchamia się dyspozycje człowieka - emocje, ciało, intuicję i intelekt. Dzięki charakterystycznej dla człowieka, a szczególnie dla dziecka, zdolności życia fikcją odkrywa ono rzeczywistość „na niby”, jakby doświadczało jej realnie. Konflikty, oczywiście te wyimaginowane, są siłą napędową dramy. Najważniejszą strategią dramy jest „improwizacja w roli” zarówno ucznia, jak i nauczyciela.

Cel dramy

Dzięki stosowaniu improwizacji w fikcyjnych „sytuacjach wyjściowych” zawierających konflikt - problem oraz dzięki znajomości strategii i technik dramowych, możemy osiągnąć ustalone cele, np.:

• W nauce szkolnej: zinterioryzować i zintegrować odkrywaną wiedzę zawartą w programach.
• W nurcie społecznym: poznać prawa rządzące zachowaniami grupy i jednostki w sytuacjach konfliktowych i problemowych. Odkrywać zasady współdziałania i demokracji.
• W nurcie estetycznym: poznawać zasady stosowania środków wyrazu artystycznego (kody, style, kierunki).
• W procesie samopoznania: doskonalić osobowość i własne człowieczeństwo.

W czasie zajęć dramowych, przy pomocy kompetentnego nauczyciela dramy, uczeń może jednocześnie:

1. odtwarzać zachowanie innej niż on postaci;
2. bazując na tym wyimaginowanym doświadczeniu, improwizować odpowiedzi, które tworzą akcję, konwencję i znaczenie;
3. w czasie trwania improwizacji, zachowując dystans do zdarzeń, odnajdywać właściwe dla problemu rozwiązania.

W prawdziwym konflikcie byłoby to niemożliwe, gdyż emocjonalne reagowanie niweczy dystans do zdarzeń.

Dla pełnego osiągnięcia celów dramy potrzebny jest specjalista, posiadający wiedzę w zakresie przedmiotu oraz wykształcenie metodyczne w dziedzinie dramy w stosowaniu różnych technik i strategii. Np. strategia pod nazwą „nauczyciel w roli” pozwala na przyjmowanie różnych statusów podczas lekcji: „Mniej wiedzącego”, „Adwokata diabła”, „Kata lub ofiary”, „Wszechwiedzącego czarownika” itp.

Tradycyjne werbalne uczenie się z zapamiętywaniem i „odpytywaniem” powoduje u wielu uczniów niechęć do uczestniczenia w lekcji. Różnorodność statusów pozwala nauczycielowi dramy zejść z przysłowiowej katedry, stwarzając jemu i klasie niezwykłą relację, która niweluje podział na MY - uczniowie i ON - nauczyciel. Otwiera szansę dialogu i prawdziwej współpracy.

W dramie nauczyciel pełni funkcję przewodnika, którego najważniejszym zadaniem jest przygotowywanie pola do odkrywania wiedzy przez uczniów.